En derin ormanların karanlığında,
Ürkütücü bir çığlığın susuşunda,
İnce bir rüzgar sesi, uğultusunda,
Susmak sende başka...
Ürperten duyguların, sen başısın!
Susuşun, ölümü tüm umutların...
Gör, işinle eş tutma beni.
Yat, uykunla oynaş tutma beni.
Gel deyipte yıkma gönül payeni!
Ya tam yaşayacaksın ya tam öleceksin!
Olamaz biraz onda, bunda biraz bende.
Ne sözüne esirdin ne de sözün sana esir!
Yılmayan bir küstahlıktı bende bıraktığın tesir.
Bilinmez benden neleri böldü bu kesir...
Tutamayacağın sözler verme demiştim.
Ellere karış, sen de görürsün.
Unut demiş, yazdığı o son fasılda ablan.
Gökyüzü yanıyorken, gökyüzünü mü unutayım.
İnanmış, kanmış gibi yapın öylesine yalandan.
Dünyayı yakıp, izlerini silmiş gibi mi yapayım!
Unut demiş, öylesine sıradan, öylesine basit!
Ayrılığa mağlup olduk, gözlerine mahçup.
İyi kilerimde eser durur bir gamlı hava.
Kaynıyorken kanım, yüreğim tel tel vurup,
Mecburiyeti kılarken gözlerine veda...
Kurşun yemiş gibi sustu hayalin.
Dermanı gözlerimde bulduğum doğrudur.
Unuttuğum YALAN!
Sinirlendiğim, kızdığım doğrudur!
Bezdiğim YALAN...
Ayrılığa hıncım doğrudur.
Ben yalnız değilim!
Bir gülüşün var bir susuşun.
Yalnız demek, hayaline nankörlük olur!
Hayaline iki nefes de tüttürdün mü? Ohh...
Her bulut istediği yere yağabilir,
Rüzgâr sürer, kader savurur, dağılabilir,
Bir yürek sevdi mi elbet yanılabilir,
Ama gerek yoktu bu bozkıra, bu vefasızlığa.
Bir damla düştü mü toprağa can verir,
Mutluluk ne bir güldedir ne de gülistanda...
Dün dert ettiklerin ile gönlün bugün yasta!
Dünyalar senin olsa da tatlı bölünmez o pasta!
Sarmaz o yaraları bulduğun o yarabandı!
İnandıkların savrulmuş, yüzün buruk zamanda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!