Son bir şey diyecekken;
Vazgeçti…
Affetmeye dahi hacet yoktu ki
O da kendi hükmünü verdi,
Yok hükmünde saydı olanları,
Baharda kış uykusu misali
İçimde güz, dışımda yaz...
Kaç mevsimi aynı anda yaşıyorum
Dilim kalemdi mısralarda ama
Ruhumun çatlakları gibiydi satırlar
Oysaki her şey yazılabilirdi beyaz kâğıda
Aşk yoktu, belki ondan üveydi kelimeler,
Üveydi de ondan anlatamazdı cümleler
Ancak gönlün efkârlanacak yeri de olmalı
Bir yerde ve bir rüyada,
Bir ayrılık şarkısı bu dinlediğim…
Notalar sahipsiz savrulurken
Her şeye rağmen içindedir O!
Yılmazsın, seversin, unutmazsın
Yalnız adımlarında hâlâ yanındadır
Uzaklara mı gideceksin yine?
Arada binlerce yol, onlarca şehir
Göremeyeceğim, göremediğim gibi
Sert rüzgârlar bitti
Şimdi sessizlik zamanı
Kuvvetli poyraz yerini bana bıraktı
Saçım var deyip kel çıkanların
Çulum var deyip çıplak kalanların
Aşkım var deyip yalancı olanların
Olmadığın yerlerde ararken,
Yağmur ellerime düşürdü seni
Bir an kaldın ve gittin avuçlarımdan…
Zaten bulursam ne yaparım bilemezdim!
Belki sadece susardım,
Seneler geçti hâlâ tutamadım!
Tam yakalayacağım ki kaçıyorsun
Bazen silüet bazen de bir gölgesin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!