Bitti Cengim Şiiri - Mehmet Alper 2

İçimde kaybolan cümlelerden suskunluğum.
Başımın üstünde yeri olanların içime oturmuşluğu.
Nabza göre şerbet verenlerin geçmeyen sarhoşluğu. Haddinden fazla ilgim, ilk değil tanıdık yenilgim.

Başımı alıp gidesim var, çıkasım dağlara.
Bilmem gönül pınarı çağlar, renk gelir mi bağlara?
Ölenle ölünmez de; sözüm diriyken öldüren sağlara.
Her şeyi sildim de, geçmişi silmeye yetmedi silgim.

Kimseye yok sözüm ve kimseyle derdim.
Yorgunum, kendime taşıyorum, yıkılıyor bendim.
Ateş taşıyan cehenneme siz, dünyada yanan bendim. Sevgiyle savaşmadım, mübah değil zulüm;
Bitti cengim…