Ben bir çocuğun gözlerinde korkuyu gördüğüm an dünyayı yakardım.
Ben bir çocuğun boynunu bükmesiyle gülüşü yarım kalandım.
Bir çocuğun gözyaşlarını içime akıtandım.
Baktım dünya sağır, dünya kör, bende kaleme sarıldım. Yüreğim yumuşaktır benim dilim yumuşak ama kalemim sert ve mertse bir haksızlık çığlığı vardır bilesin...
Biraz vicdan biraz vicdan hani satılmıyor ki alıp dağıtayım.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta