Sakarya Türküsü Şiiri - Necip Fazıl Kısakürek

Necip Fazıl Kısakürek
339

ŞİİR


975

TAKİPÇİ

Sakarya Türküsü

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kâinat;
Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!
Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,
Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;
Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.
Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?
Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,
Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur.
Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük?
Bu dâva hor, bu dâva öksüz, bu dâva büyük! ..

Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya!
Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal.
Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,
Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;
Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan.
Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu ân;
Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!
Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu;
Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?
Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna;
Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?
Mermerlerin nabzında hâlâ çarpar mı tekbir?
Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir!
Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya,
Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;
Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.
Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;
Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?
Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!
Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!
Sakarya, sâf çocuğu, mâsum Anadolunun,
Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!
Sen ve ben, gözyaşiyle ıslanmış hamurdanız;
Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!
Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;
Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!
Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz!

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;
Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! ..

(1949)

Necip Fazıl Kısakürek
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Yunus Emre Şanalmış
    Yunus Emre Şanalmış

    Derin bir şiir allah rahmet eylesin

  • Aşkın Romansı
    Aşkın Romansı

    sözün ustası yine sözcüklerden inşa etmiş fikir sarayını

  • İlyas Ateş
    İlyas Ateş

    tebrikler allah rahmet eylesin

  • Kerem Ulugol
    Kerem Ulugol

    Necip Fazıl Kısakürek tam bir şair bütün şiirlerinden en çok bunu beğeniyorum Helal olsun gönüllerin ŞAHI...

  • Remzi Ece
    Remzi Ece

    Üstâdın kendi sesinden dinlemek bir başka güzel. Ruhu şad olsun

  • Zulmü Alkışlayamam
    Zulmü Alkışlayamam

    Sakarya; bir destan, bir şaha kalkış türküsü.

  • Özcan Öztürk
    Özcan Öztürk

    Aman Allahım bu nasıl bir duygudur, nasıl bir imandır, nasıl bir bakıştır. Üstadı rahmet ve saygıyla anıyor Allahtan rahmet diliyorum.

  • Edebiyat Makamı
    Edebiyat Makamı

    Bir dönemin istibdadından kurtulmak için, Sakarya'nın şahsında tüm Anadolu'yu şahlanışa davet edip ümit aşılayan destansı bir şiir... Üstada rahmet ve dua ile...

  • Laçin Kavak
    Laçin Kavak

    Muthis bir siir muthis bir sair...

  • Eren Sefa Salun
    Eren Sefa Salun

    Şairler Sultanısın, Üstâd! Allah mekânın8 Cennet eylesin

TÜM YORUMLAR (364)