Bu gece annemle babamla kaldım dağ evinde, Dağların sessizliği vardı gecenin derinliğinde. Dışarıda ay ışığı, uzakta yıldızlar, İçeride annemin duası, babamın suskun bakışları… Bir soba yanıyordu, çay demleniyordu, Annemin sesi evin duvarlarında yankılanıyordu. Babamın sessizliği bile bir ömre bedeldi, Meğer insanın en büyük zenginliği ailesiymiş. Nice yollar yürüdüm, nice gurbetler gördüm, Nice şehirlerde kendime bir hayat ördüm. Ama bu gece anladım, ne kadar uzaklaşsam da, İnsanın çocukluğu saklıymış anne babasının yanında. Keşke zamanın saatini durdurabilsem, Bu geceyi ömrümün bir köşesine mühürleyebilsem. Çünkü bir gün bu dağ evi yine sessiz kalacak, Bir zamanlar burada yankılanan sesler hatıralara karışacak. Ey hayat, senden tek bir dileğim var: Annemin duası eksilmesin, babamın gölgesi üzerimden kalkmasın. Bırak dünya bütün telaşıyla dönsün, Ben bu gece biraz daha çocuk kalayım annem...
Selam AykutKayıt Tarihi : 22.11.2026 22:24:00
Şiiri Değerlendir
Selam Aykut'a ait şiirlerin izinsiz kopyalanması, çoğaltılması ve yayımlanması yasaktır. Tüm hakları saklıdır.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!