Anne Ben Yoruldum Şiiri - Selam Aykut

Anne, ben yoruldum bu hayat yolunda, Umudum omzumda, dağlar sırtımda. Kalbimde birikmiş dinmeyen hüzün, Gülmeyi unuttum hayatın yükünden. Düştüm, kalktım, elimden tutan olmadı, Yaram kanadı da merhem süren olmadı. Herkese güç oldum, kendime yetemedim, Bir ömür yürüdüm de huzura eremedim. Anne, sığınacak bir tek sen kaldın, Herkes giderken sen kapımı açık bıraktın. Dünya sırtını döndü, yollar daraldı, Bir tek senin şefkatin içimde kaldı. Ben yoruldum anne, hem de çok yoruldum, Nice geceler kendi içimde kayboldum. Bir evlat gibi değil, koca bir ömür gibi, Başımı dizlerine koyup susmak istiyorum şimdi. Ne servet istiyorum ne de başka bir dünya, Biraz huzur, biraz merhamet yeter bana. Çünkü ben bu hayatın yükünü çok taşıdım, Anne, ben en çok senin kucağında çocuk kaldım.