Bir gece daha Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Bir gece daha gördüm sır içinde,
Ay utandı mah cemâli görünce.
Yıldız sustu göklerin perdesinde,
Adın düştü gönül gölüme ince.

Dedim: Rüzgâr, hangi ele uğradın?
Hangi bağda bülbül ile ağladın?
Bir selâmı bana niçin sakladın?
Ömrüm geçti sensiz hazan boyunca.

Yol dediler, yollar sana varmadı,
Gözlerimin yaşı bir an durmadı.
Felek bahtımı hiç hayra yormadı,
Bağrım yandı hasret kora dönünce.

Dağ başında kimsesiz bir çam gibi,
Sessiz eridim sönmeyen şam gibi.
Adın çöktü içime akşam gibi,
Gönül hanem senle dolup taşınca.

Aşk dediler, ateş imiş, kül değil,
Hak yolunda yürüyene çöl değil.
Sevda bir mevsimde solan gül değil,
İnsan pişer aşk ateşi vurunca.

Ben aradım seni değil, kendimi,
Aşk öğretti gönlü, sabrı, derdimi.
Yıktı aşkın seli benlik bendimi,
Hak göründü perde perde inince.

Toprak dedi: "Her çiçeğin vakti var."
Gökyüzünde her duanın bahtı var.
Sabredenin sonunda bir tahtı var,
Gözyaşları rahmet olup dinince.

Can emanet, nefes sayılı imiş,
Her vuslat ayrılığa paylı imiş.
Her gülün de dikeni kanlı imiş,
Kul olgunlaşır çileyi çekince.

Bir gün gelir susar bütün türküler,
Solar gider bağlar, güller, bülbüller.
Yalnız Hakk'a sevdalanan gönüller,
Hiç ölmezmiş adı dile düşünce.

Kasapoğlu der: Söz bitmez dilimde,
Aşkın közü hâlâ yanar külümde.
Bir kul oldum Hakk'ın derviş ilinde,
Sevdayla ansınlar beni ölünce.