Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hür düşünme özgürlük , canım dostum kadıdım konuşabilmeli,çocuğum sorabilmeli,özgür olamadığımız yönleri ve özgürlüğü o kadar güzel tanımlamışsınız ki.Var olun.İnanılmaz bir zenginliğe sahipsiniz.Sizi tebrik ve takdir ediyorum.
Kadınım konuşmalı
Çocuğum sorabilmeli
Doğaya duyarlık yolu
Bu bilinçtir, gidilecek....
....GİDİLMELİ....
Başı eğik..
Yüzü dönük..
Bir eksiklik değil mi?
.....EKSİKLİK... hemde büyük bir eksiklik....
Duyarlı, söylemli yüreği ve kalemi kutluyorum....
Sevgilerimle
Mükemmel... Tebrikler arkadaşım... Her noktayı ince ince koymuşsun.. Ustalığına çırak olmam gerekir...
güzel,daha çok bir düzyazı gibi ama.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta