Bir Bakışlık Ömür Şiiri - Süleyman Özgüven

Ben seni severken,
dünya başıma yıkıldı sevdiğim,
senin gelinlik giydiğin gün
benim bütün hayallerim kefene sarıldı.

Uzaktan baktım düğününe,
kalabalığın içinde tek başıma,
herkes oynuyordu,
ben içimde bir cenaze taşıyordum.

Davullar vuruyordu...
Her vuruşunda biraz daha ölüyordum.
Senin adına yakılan türküler
benim yüreğime ağıt oluyordu.

Göz göre göre seni götürdüler,
başkasının koluna verdiler.
Ben ise bir köşede,
ellerim cebimde,
avuçlarımda paramparça bir sevda
öylece baktım ardından.

Sen de gülmüyordun biliyorum...
Dudaklarının kenarında duran o tebessüm
bir gelinin mutluluğu değildi.
O, içine gömdüğün çığlığın
dışarı taşmaması için taktığın bir yüzdü.

Seni istemediğin bir adama verdiler,
sen sustun...
Ben sustum...
İki seven insanın suskunluğunda
koskoca bir ömür kayboldu.

O gece sen bir evin gelini oldun,
ben kendi içimde yetim kaldım.

Sen başkasının evine giderken
ben seni kalbimin en ücra yerine gömdüm.
Ne bir mezar taşın vardı,
ne de üzerine toprak atabildim.
Her sabah biraz daha özledim seni,
her gece biraz daha öldüm.

Yıllar geçti...

Sen başka bir hayatın içinde
adını bile söyleyemediğin bir sevdayı taşıdın.
Ben başka şehirlerde, başka sokaklarda
seni unutmayı denedim.

Olmadı.

İnsan sevdiğini unutamıyormuş sevdiğim,
sadece onunla yaşamayı öğreniyormuş.

Derken bir gün...

Hiç beklemediğimiz bir yerde
yollarımız yeniden kesişti.

Sen karşımdan geliyordun,
ben sana doğru yürüyordum.

Ne dünya yerinden oynadı,
ne gökyüzü yarıldı...

Sadece gözlerin gözlerime değdi.

Bir an...

Kısacık bir an.

Ama o bir bakışın içinde
düğünün vardı,
gelinliğin vardı,
benim köşe başında ağlayışım vardı,
yarım kalan hayallerimiz,
söylenemeyen sözlerimiz,
geçip giden yıllarımız vardı.

Sen gözlerini kaçırdın.

Ben başımı eğdim.

İkimiz de hiçbir şey söylemedik.

Çünkü bazı aşklar
kelimelere sığmazmış.

Ve bazı vedalar
yıllar sonra bile bitmezmiş.

Yanımdan geçip gittin...

Ardından bakarken anladım:

Bizim ömrümüz
birbirimize kavuşmak için yetmemişti.

Ama o kısacık bakışın
bize bir ömür yetmişti.

Bir bakış...

Sadece bir bakış.

Fakat içinde
yaşanmamış bir ömrün
bütün hatırası vardı.

Sen gittin...

Ben yine sustum.

Ama bu kez içimden ağlamadım.

Çünkü seni yıllar sonra
bir kez daha görmüştüm.

Ve anladım ki sevdiğim,

Bazı aşklar kavuşamaz...

Ama insanın içinde
ömür boyu yaşamaya devam eder.