Vedası ağır bir otobüs terminalinde kaldı gülüşlerim, Hüzünle el sallamanın dahi tadı olmayan.
Camları renkli bir otobüste başladı kayboluşun,
Ve hafızamdaki takvime, kahırlı harflerle kazınışın.
Gidişinle başladı, ruhumun soğuk savaşları.
Dilde mührü olmayan kalpler, gözlerimde zuhur ediyordu.
Özlemin kıyametti, ömrüm ise sonu gelmiş Dünya.
Seni sonsuzlara nasıl anlatayım şimdi, Begonya.
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 16:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!