Bedeli ödendi Şiiri - Ay Taşı

Yine sana seslenmenin beni yerle yeksan ettiğinin ertesindeyim.
Oysa söz vermiştim kendime, kalbim ve ruhum ne kadar çırpınırsa çırpınsın, özlemin iliğimi ne kadar kurutursa kurutsun gönlüne seslenmeyecek, gözünün gördüğü yerlerde beklemeyecektim.
Titremeyecektim ela yangını gözlerinin kapısında.
Taştı içimdeki nehir yine,
Sensizlikten kurumuş topraklarımı su bastı,
Sinmiş, susmuş kanım; yaydan fırlayan ok gibi fütursuzca dolaşmaya başladı yine damarlarımda.
Kalbim, göğüs kafesimi kırıp kanatarak uçtu, kondurdu yine başını göğsüne.
Göğsünün göğündeki kuşların kanat çırpışlarını dinletti bana.
Gözlerim yıllardan sonra ilk defa bu kadar güzel bakmıştı, saçlarım ilk defa bu kadar ateşli serilmişti bir yere korkusuz, istekle.
Sonra birden uyanıverdim, salıncağından düşüp, neye uğradığını şaşıran bir çocuk gibi
Elimi uzattım, ellerin yoktu.
Salıncağa oturdum, yanım boştu.
Ne kokun vardı üzerimde ne de karşımda gözlerin...
Uzun süre denize aktım
Göğe sarılmak istedim sonra ama kollarım kavuşmadı
Ve içimden tekrar edip durdum
Aptalsın, aptalsın, aptalsın...
Şimdi bir başka u/yanışın ertesindeyim.
Sükutumu yine göğsüme sardım
Dilimi kalbime indirdim
Bir kez daha idrak ettim ki, bana ait olmayana el uzatmış olmanın cezası beklediğimden de ağırmış.
Hem utanıyorum, hem sevdanın ateşinin hala ilk günkü gibi iliğimde tepinmesi canımı yakıyor.
Neden bunca yandın diye sorarlarsa verecek bir cevabım bile yok.
Bildiğim tek bir şey var o da kapatmam gereken bu sayfanın önünde durup sana b/akmaya devam etmek beni küle çevirmeye seni de huzursuz etmeye devam edecek.
Bu sayfayı bir daha hiç açmamak ve seni bir daha huzursuz etmemek üzere kapatırken üzerine yazacağım tek bir şey olacak;
Sevdim, kavuşamadım ama bedelini fazlasıyla ödedim.
Hoşça kal sevdiğim...