Bir sözcük Şiiri - Ay Taşı

Bir sözcük arıyorum,
Yitirilmiş tüm kelamların yerini dolduracak bir sözcük...
Ufalanıyor elimde, yüreğime değse; gönül atımı yine şahlandıracak olan kelimeler.
Şehir artık bizim değil, kalbimi içinde parçaladığın bir mezbahane.
Oysa, avuç içlerinde sakla isterdim kalbimi.
Sadece seni seven, sadece sana akan, sadece seni gören kalbimi...
Şimdi sükut dahi anlamsız, satır araları da sığınağımız değil artık.
Yazmak; yüreğimi bir saka kuşunun kanadına yükleyip sana yollamaktı oysa.
Şimdi ise, aşkı anlatan kelimeler anlamsız bir dekor hayatımın sahnesinde.
Sen yoksan aşk yok, aşka dair bir mana yok ruhumun mahzeninde.
Mahşeri bir kalabalık tepinip duruyor göğsümün üzerinde, senden gayrı kimseye geçiş yok, anahtar yok...
Oysa sen de yoksun artık, etraftaki hiçbir şiirde, izde, tınıda...
Gönlüm halkı yarıp hakka varıyor, tüm azalarım ağlıyor sensiz yaşanılan bu vuslata.
Seni iliğimde, ruhumda, kendimle taşıyıp; öyle varacaktım sevgilinin kapısına.
Bir sözcük arıyorum
Bir iz
Bir satır arası sevda
Yok, yoksun, yoksunluklar ülkesi oluyor ruhum.
Sana getirdiğim hiç bir sözcüğe açmadın ülkenin kapılarını, sürgün ettin, öldürdün hepsini.
Bende beni öldürdüm şimdi
Huzurla kal, gidiyorum...