Başkası yok Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Girdim irfan meclisine,
Baktım candan başkası yok.
Daldım aşkın deryasına,
Ulu handan başkası yok.

Gül yüzünde gülen O’dur,
Görünmeyeni gören O’dur,
Bilinmeyeni bilen O’dur,
Ulu sultandan başkası yok.

Ayna oldum her zerreye,
Baktım şöyle gök kubbeye.
Gerek kalmadı çareye,
Derman Hakk’tan, başkası yok.

"Sen, ben, fani bir yalandır,
Ehad, aşkı kalbe dolandır.
Evvelde Ahirde Rabb’imdir,
Baki olan O’ndan başkası yok.

Her gizli olur O’na ayan,
Ey insan gafletten uyan.
Cümle varlığı O’dur duyan,
Hû’dur, O’ndan başkası yok.

Nazar ettim şu cihana,
Cümle alem döner O’na.
Söz gerekmez arif olana,
Biline ki O’ndan başkası yok.

Ne saray kalır ne hakan,
Herşey fani, hepsi yalan
Bilir gönül gözü açık olan.
Ebed, O’ndan başkası yok.

Gördüğüm renk, duyduğum ses,
O’dur her cana veren nefes.
Tine giydirdi kanlı bir kafes
Tek Halık O’ndan başkası yok.
2022