Duvardaki saat gittiğin anda durmuş.
Penceremden dışarıya bakıyorum öylece.
Sokaklar sessiz, şehir çoktan uykuya dalmış,
Gelmeni bekliyorum ansızın bir gece
Gün bitti, gece karanlığını örttü üzerime,
Yalnızlık buz gibi, bütün bedenimi sarıyor.
Sana değil kırgınlığım kara kaderime
Hasretin, içimde hırçın bir nehir gibi çağlıyor.
Duvarda çınlayan o eski, yorgun sesler,
Sanki ismini fısıldar her nefesimde.
Sönmeye yüz tutmuş umutlarımı ateşler
Gözüm kapıda, kulağım senin sesinde.
Mevsimler değişti, ömrüme geldi sarı hazan,
Hayalin yoldaşım oldu, gitmedi odamdan
Rüzgar eser, kokunu getirir sanki uzaktan,
Beklerim kapımı çalacakmışsın her an.
Kadehlerde teselli aradım sensizliğime.
Anılar birer hançer gibi saplanır kalbime.
Senden kalan ne varsa serdim masama
Yarım kalan hayallerimi döktüm şiirime
Sabahın ilk ışığıyla başlar curcuna
Ben sensiz uyanmanın düşerim yasına
Dönersin diye umudumu atarım yarına,
Yorgun kalbim acıyla savaşır tek başına.
Bir mum alevi gibi titriyor içimdeki can,
Durmadan seni kanatıyor kabuk tutan yarada
Ayrılığı uzatıyor ömürden eksilen her an,
Bir uçurum daha açıyor sanki aramızda.
2022
Hasan Yılmaz 3Kayıt Tarihi : 17.09.2026 09:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!