Çocukluğumun tek kahramanı, o canımın canı;
Ne Karaoğlan ne de Kara Murat'tı, o babamdı.
Yüreği sevgiyle dopdolu, cefakâr bir adamdı;
Elimde güç, gözümde umut, cebimdeki babamdı.
Canım acırken sığındığım limanım, benim babamdı;
Korktuğum gecelerde yanımda olan tek adamdı.
Hasta olduğunda bile yanımda sağlam, babamdı;
Benim tek kahramanım, gözümün nuru babamdı.
Hayatımın sultanı, dünyanın en iyi adamı;
Her acımı paylaşan, sırtında taşıyan babamdı.
Gözleri ışık saçar, yol gösteren bir ulu çınar;
Zor günümde sığınak, yıkılmaz bir dağım babamdı.
Her sözü ders olur, gönlü bir deniz bana, hey yârdı;
Sevgiyle yoğrulmuş yücelerden bir gönül, babamdı.
1980
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 16.07.2026 13:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!