Dağım Şiiri - Zeynep Karabulut

Bir dağın yıkılışını gördüm ben,
Önümde paramparça oluşunu izledim.
Parça parça toprak oldu avuçlarımda,
Sustu, inlemedi asla.

Bir dağın bulutlar arasında
Yok oluşunu izlediniz mi?
Eşlik ettiniz mi
O mahvoluşa?

Oysa bahardı daha,
Çiçekler açacaktı ovalarında,
Rüzgarla şarkı söyleyecek
Düzinelerce çocuk vardı koynunda.

Aşıklar delecekti belki kalbini
Kavuşacaktı o kalbini yakana.
Yol olacaktı ırağa,
Yurt olacaktı toprağa…

Bana bağ olacaktı,
Kan olup akacaktı damarlarımda.
Önümde ışık,
Geçmişimi saklamaya bir mağara…

Ah benim başı dumanlı dağım,
Kalk ayağa, dikil karşıma.
Es deli ve hırçın rüzgarınla
Ne olur yıkılma…