Yetim Kaldı Gök Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Gönder gönlümüze bir zerre nur, ey mutlak,
Zira fecr, karanlığın dilini bilmez oldu.
Yanık kalplere serp rahmetin suyundan,
Belki uyanır insan — uykuya secde eden.
Kubbenin üstünde ağır bir hüzün,
Bitsin artık bu savaşlar,
Var olsun barışlar.
Dua dilde yok artık;
Hâl konuşur derinden.
Solan çiçek sanıldı bu topraklar,
Meğer kanla sulanmış
Bir ömürmüş Filistin.
Bir bomba düşmeden önce
Vicdana kalkan iner.
Zaman ve tarih,
Gecikeni affetmez.
Yetim kaldı gök,
Öksüz kaldı toprak.
Dünya sustu, dünya seyreder.
Zulüm ambargo ile susmaz.
Bu muydu yazgı,
Boynu bükülen kardeşin?
Kader sandık;
Tuzaktı.
Birleşmiş karanlıklar üstümüzde,
Sürü sürü.
Leşten birlik doğar mı,
Sor ey vicdan.
Ey insanlık,
Uykun ağır.
Bu darbe sadece insanlğa değil,
İyiliğin alnına vurulmuş
Ezeli bir mühür.

2026