((24.08.2025 de kaybettiğim babama yazdığım şiir))
Ben, bir tabutun tahtasına tutunan son kalp atışıyım.
Sessizliğin nabzında,
zamanın sönük kandili,
kayıp bir saatin ibresi.
Ve şimdi sen,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta