Gül ağacı diken dolu,
Dikenlerden gülün yolu.
Korur diken, kolay değil;
Bülbül gibi sen, sev, sevil.
Güle diken, bülbül çoktur,
Gönlüm benim zor içinde,
Taşa çaldım taş içinde,
Yangınlarım kor içinde,
Açtım baktım, yar içinde...
Zahir! Gönle yalan dolar,
Hele dur, bir dinle
Duyuyor musun?
Kınında kılıcı konuşan asker
Hu Allah, Allah zikirden nağme
Bu meydan canından geçenlerindir.
An olur ki; bir garip duyguya varıyorum
Sorsam: gölge dünyada, bilmem ki ne arıyorum.
Ben bir garip insanım; ne tahtım var, ne de tacım
Tut elimden Allah’ım, Aşkı saran! Muhtacım.
Mekanın zamanından düşen kuru bir yaprak
Yakuttan parlayan garip öfken
Volkandan savrulan küle dönerken
Toprağa düşen kızgın damlan
Narının ateşi yeri yakıyor
Anladım, sarardım, anlar yıkıyor.
Uğultuyla gelen uyku
Neler anlatacak bize?
Bak, göründü işte düş:
Düşebildiğin kadar düş.
Çığlıksız düşerken düşlerin anlatıyor
Değirmen taşında buğday misali
Ezilir, ezilir, una dönersin
Gönülde beslenen sevda misali
Yıldırım yersinde muma dönersin.
Aşıklar çilekeş, dalında meyve
Sen Cihan aşkısın, ben deli mecnun
Aşıktan öteye olmadı kurun
Gönlümde eğrice yakmadım odun
Yaşarken sırrına gidenler! Soyun.
Akıl; iflas, matdır, derinsiz boyun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!