Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Ömrüme yaprak yaprak hüzünler düştü

Gözlerini gözlerimden çekip alalı

Bilseydim gözlerine derin derin bakmazdım

Düş sınırlarımın ihlalinde sin
Yasakları aştın yine bu gece
Tamda kavuşurken kirpiklerim uykuya
Bir türkü tutturmuşsun dilinde söylenmekte sin
Ah bu sevmelerin gözü kör olsun
Ve yüzünde arsız bir gülüşle

ADSIZ ŞİİR - 2

Seni çok sevmişti bu deli gönlüm,
Ne istedin seni seven bu kalpten.
Andıkça adını nefretim gelir,
Düşmanım sevinir,dostum üzülür.

Bilsen nasıl özledi seni,
Birazcık daha kal da öyle git.
Masum bakışlarınla aklımı çeldin,
Son bir kez sıkıca sar da öyle git.

Biliyormusun kara gözlüm,
Bir yıldız gibi kaydın yine gönlüme.

Sancılar içinde çırpınan yüreğim
Aşkla bakan gözlerini özledi
Göz göze geldiğimde seninle
Kendimi görürdüm gözlerinde

Bir ateş düştü birden yüreğime
Ardından bir yıldız kaydı içim yandı o an
İmkansız sevdam ve sen düştün aklıma
Dolaştım durdum olmayacak hayaller peşinde

Hala bir umut var içimde ve ufukta gözlerim

Bu gönlüm sana vurgun bu gönlüm yasta
Bu sevda yordu beni hasretten oldu hasta
Neden geldik bu hale bulamadım bir çare
Peşinden koştum durdum dizlerim darmadağın

Şair etti sayende düştüğüm kara sevda

Gençliğin verdiği heyecanla biriktirdiğim
Hayallerim vardı bu güne değin
Ben başka telden sen başka telden
Çaldık durduk yıllarca
Ağustos böceği gibi
Bu yüzden bu ruhlar bir türlü uyuşmadı

Açmadan soldurdun gonca gülümü
Her zaman her yerde boynum bükülü
Yüreğimden söküldü aşkın bütünü
Beni yüreğimden yıktın bu gece