Söyle kader neden, hep ağlattın gözümü,
Bir gün olsun güldürmedin yüzümü.
İnce hastalık diyorlar aşkın adına
Yavaş yavaş eritirmiş anlayamadım
Bir çok şiirler yazdım senin adına
Bir tek mısrasını okudun mu hiç
Kaç şiir ağladı senin uğruna
Gönül borcu bende zarar sende kar
Önündeyim secde ettim zalim yar
Geçilen köprüler olmuş bir sırat
Hasretin zor geldi kahrından yanar
Senin gülüşlerindi aklımdan hiç çıkmayan
Hepsi birden yok oldu sen gidince ardından
Takılmışız bilmeden biz feleğin çarkına
Beni oradan oraya sürüklediniz yıllar
Derdime yazamayan kırık kalemi verdim
Hiç hesapta yokken aşka tutuldum
Oradan oraya savrulup durdum
Hasretinden içim yandı kavruldu
Yıkıldım tükendim zaman içinde
Nice umutlar biriktirmiştim yüreğimde
Gerçekleştiremedim
Şiirlerime yazdım zaman ötesine
Çizdim gönlümün tuvaline
Beklersin gelecek zamanı
Bekler durursun nafile
Ay doğmadı nedense her yer karanlık yine
Daldım karanlıklara seni bulurum diye
Bu sevdayı kaybetmek korkusuyla yaşadım
Bulamadım ben seni yine daldım düşlere
Son noktayı koysan da bitmez yürekte sevgi
Zamanla unutulur deseler de inanma
Sensizlik hüküm sürer uzun süre arada
Herkes vicdanı ile bire bir hesaplaşır
Gece boyu böylece sardı yürek korkusu
Son noktayı koysan da bitmez yürekte sevgi
Zamanla unutulur deseler de inanma
Sensizlik hüküm sürer uzun süre arada
Herkes vicdanı ile bire bir hesaplaşır
Gece boyu böylece sardı yürek korkusu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!