Küllendi alevlerim apansız söndüm
Ruhumu öldürdün ruhsuz bu beden
Dert olup içime doldun aniden
Yüreğimde yanan kor oldun benim
Işıklar sönüyor yok oluyorsun
Eğer gün doğmuyorsa beklediğim sabaha
Neye yarar beklemek umut yoksa yarına
Ayrılık denen yazgı yazılmışsa alnıma
Çaresiz kaldı yürek kadere yenik düştü
Yokluğunu düşünmek bile bu kadar zorken
Ben senden fazla bir şey istemedim’ki,
Beyaz atlı prensim’de ol demedim.
Ben senden sevgi dilenmedim ,
Ben sadece beni sevmeni istedim.
ALMA KALBİNİ BENDEN
Sen benim baharımın dört yapraklı yoncası
Yeşil yaprak arası kırmızı gül goncası
Kalbime kor düşürür dinlediğim her şarkı
Ne yaptıysam dinmedi yüreğimde ki sancı
nanmamak lazım aşkta mutlu oldum diyene
Seni ilk gördüğüm gün kırmızılar giymiştin
Gözlerin alev alev,bana söz ver ver demiştin
O günden bu güne sen neler yaptın
Ben sözümde sadık kaldım sevgilim
Hayat ne kadar kahır etse de kalbimize
Dalga dalga bir deniz dalgalandı içimde
Birden mutluluk yayıldı damarlarıma
Binlerce yıldız kaydı gökyüzünden
Dilekler diledim ikimize
Kapattım gözlerimi seni düşündüm
El ele tutuşup ta göz göze bakışma yok
Sevda mıdır aşk mıdır nedir bu bizimkisi
Sen orda vurdun duymaz ben burada kör ayvaz
Bu aşkın ateşinde yanmanın anlamı yok
Dilde açtığın yara gizli kanar sinemde
Bıkmadı kalemim seni satır satır yazmaktan
Sayfalar dolusu yazıldın taştın sayfalardan
Yine de seni anlatamadım
Özledim seni çok özledim Annem,
Sıcak tenini,gül kokan nefesini,
Her canım yandığında,beni kucağına alıp,
Sıkıca bağrına bastırıp,avutmalarını
Özledim Annem...
Bende Anne oldum hatta Babaanne,
Uzun zaman odu sanki dün gibi
Gamzeli gülüşlerin geldi aklıma
Anılarım canlandı birden
Bir sıkıntı sardı yüreğimi
Duygu seline kapıldım
Kendimden geçtim Annem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!