Ben hiç şiir yazmadım
Bir sırrım vardı
Birkaç şiir okumuşluğum
Hepsi bu
Şair değildim şiir neydi
Sahi bir insan şiire düşebilir miydi?
bir resim çizsem, içinde senin olduğun
hani daha önceleri yazmıştım ya,
binlerce kağıdı parçalayıp atsam da...
düşürebilirmiyim o gözlerini sayfalara
kalem gibi dudaklarını örtebilirmiyim
Geçmişin geçmişine kalsın
Geleceğin örgüsüne örül
Dantel gibi işlenmeye gel
Yanakların al
Gamzelerin bal
tutkuydu
ki gözlerinde saklı
bir ömür peşinde sürüklendiğin
bedeninde çarpan saat
hangi zamana takıldı
Yalnızlığın gölgesine saklanır akşamların
Buğusuna yıkanır gözlerin içselliğinde
Birazdan diyorum
Birazdan denizin öfkesi patlar
Kulaklarımda düne dair çınlamalar
son damla düşer saksının derinliğine
susayan bir yalnızlık ellerine dokunur
kuşku gözlerdedir, yavaş adımlarla kuşatır bedeni
geçmiş sayfalarda kimsesizliğin okunur
her şiir yeni bir doğum
şimdi sessizlik zamanı
sulara yansıyan yüzünde
kanunun tellerine dökülür yaşlar
bir çocuk dilinde sevdiğin şarkılar
dökülsün geceye
Yalnızım yalnızlığına eş tutup kendimi
Çekilmesi gereken ne varsa sensizliğe dair
Hazırdır tüm benliğimle düşlerimin
Suskunum suskunluğunu düşünmekten
Sesim sesine karışırdı bir ışığınla
Gitmeli bu ellerden,
Sessizce…
Hiçbir hüznün mesken tutmadığı,
Yağmurların çisil çisil yağdığı,
Mevsimlerden hep baharın yaşandığı yerlere…
Hiç düşünmediniz
Çıkarken düşlerinizden
Gerçeğe vurulan fırça darbelerinin
İzler bıraktığını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!