Olmuyor işte, sensiz olmuyor…
Siyaha boyanıyor pembe düşlerim,
Elimde kalıyor kırık hayallerim.
Gözlerimde durduramadığım damlalar
Dilimde tek kelime ezberim oldu
Bildiğim tüm çiçekler dalında soldu
Yürüdüğüm yerler patika yoldu
Varamadım, bulamadım sevdiğim
Sevdiğimi bildiğinden emin değilim, nedense...
Her yazdığım satırda seni bulmanı isteyerek sevdim.
Okurken yüzünde bir tebessüm kalsın,
Sende var olduğumu bilmek isteyerek.
Bazen derler ya, "şiir gibi konuşuyorsun",
Dudaklardan dökülen her sözcük anlam buluyor.
Duygular, hisler kabardıkça,
İçimde kendiliğinden bir melodi yükseliyor.
Şimdi suskun bir akşam
Kalbimde taze yaraların kokusu
Bir şarkı düşüyor içime
Adı “söyleyemediklerim”
Uzaklarda birini sevmek ne demek bilir misin?
Dokunmadan hissetmek, sesini rüzgârda duymak,
Bir gülüşe sığınmak, bir görüntüye muhtaç kalmak,
Geceleri yıldızlara dert anlatırken
Onun adını usulca fısıldamak...
Karlar düşer toprağa, kara kış susar ve dinler sakince.
Buz tutmuş zaman, hayallerin ötesinde,
Ulaşılması imkansız bir mesafe.
Yakamoz kırılır gecenin içinde,
Bin parçaya bölünür.
Susuyorum yok oluşuna, yalnızlığıma,
Bugününe ve yarınlara.
Sessizliğe gömülüyor bir yanım,
suskunluğunda kayboluyorum.
Oradan ayrılırken, içim hep burkulurdu.
Köprüyü geçerken gözüm arkada,
Bir sokak daha,
Bir bakış daha kalsın isterdim
Zamana inat...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!