Eyvallah, dedim yola çıkarken,
Dertlere, kavgaya, eski gönül yaralarıma,
Yüklerimi hafifleterek attım geriye,
Gönlümde huzur, yolumda sabır var.
Bölüm 1: Özlem
Gelseydin…
Bir sığara içimi, kalsaydın yanımda.
Ben aşkı yudumlarken gözlerinden,
Sen şifa bulsaydın sözlerimde.
Gidiyorum sevdiğim,
Seni sana, bensizliğe mahkûm bırakıp,
Gidiyorum.
Sürgüne yollanmış ceza mahkûmu gibi,
Ben ardımda hiç sarsılmaz,
ihtişamı, heybeti yıkılmaz sandığım…
Senin de kudretin bir yere kadarmış.
İnanmışım boş vaatlere,
Adam
Hangi rüzgar savurdu seni benim yanıma,
Kalbimin kraliçesi etti, bilmiyorum.
Şiirlerdeki mısralarda buldum seni,
Bir omanın en kuytu kenarında kalmış bir ağaç gibi,
Yaprakların uğultusu geceyi yırtarken,
Ben sensiz hayata ve
Dünyaya kafa tutarak savrulup duruyordum.
Neşenin ışığı düşer yüreğe,
Bir pırıltı gibi süzülür gözlere.
Huzur, usulca konar avuçlara,
Tebessüm açar gül dallarında, bülbüller seyre dalar.
Henüz okumadığım bir kitap var,
Tozlu bir rafın sessizliğinde bekleyen.
Belki bir satırında kendimi bulacağım,
Belki de kaybettiğim bir parçayı yeniden.
Herkes bir gün gider,
Kimi sessizce çıkar kalbinden,
Kimi iz bıraka bıraka…
Bir bakmışsın, yok artık,
Ne sesi kalmış kulağında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!