Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İlk üç dize.. evlat olsa sevilmez..
Evlat, olsa sevilir mi? Nereye kadar... İyi bir çocuk olup iyi bir adam yetişmedikçe. Bence canlı olmamızın kökeninde aykırılık var. Sonra bir birimize aykırı düşmeyelim diye çağdaşlaşma, ehlileşme var. Yorumunuz için teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta