Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet ÜSTADIM
Köroğlu’nun satın aldığı atı
Sal ile sallana-sallana
Üsküdar’a geçirmesiyle başlayan
mazinin; sütunları üzerine kurulu
gençliğin, neş’eli cıvıltılarını barındıran
mekânlarına, şimdi gayp da kalmış ve
zihinlere takılmış istikbali ayakta
beklemekte ve hatıralar hatıraları
alkışlamaktadır. (HARİKAYDI)
TEBRİKLERİMİ SUNUYORUM
SAYIN MUSTAFA BAY
Ne çok bekliyor insan anlaşılmayı, bazı sanat kültür ister, yaş ister, ilgilenilmiş disiplinlerarasılık ister, bazısı şairi tanımayı ister, bazısı şairin kendine yüksek sesle okumasını ister. Bazısı da ter gibidir, dert gibidir, nakite sıkışmış uzak akraba gibidir. Arşivlenmeyip yansa kimseden umur istemez.
Bu şiir ile ilgili 42 tane yorum bulunmakta