Ateşinde üşüdüm Şiiri - Can Uygun

Bir vakitler seni, gecenin en karanlık yerinde
adını söylemeden anlayan biri sandım;
çünkü bazı insanlar konuşmadan da sevilir,
bazı yaralar dokunmadan da kanar.
Ben sana kalbimin en sessiz tarafını verdim,
sen onu bir gün dönüp bakmayacağın
eski bir yol sandın;
ben ise o yolda kendimi kaybettim.

Gidişlerin vardı, ardından susan odalar kalırdı,
ben her suskunluğu dönüşüne yordum.
Bir insan sevdiğini beklerken
takvimleri değil, kendini tüketirmiş meğer.
Ben seni bekledikçe geceler büyüdü,
sabahlar yüzüme yabancı doğdu;
sen uzaklaştıkça ben sana değil,
içimde senden kalan boşluğa yaklaştım.

Sonra anladım; bazı vedalar kapıyı çarpıp gitmez,
insanın içinde sessizce bir ömür sürer.
Bir şarkı duyarsın, geçmiş konuşur,
bir koku gelir, bütün hatıralar ayağa kalkar.
Ve insan en çok da
unutamadığı için değil,
hatırladığı hâlde geri dönmediği için büyür.
Ben büyüdüm; acım kaldı, ama sana olan yolum kalmadı.

Şimdi ne seni suçlayacak kadar öfkeliyim,
ne de geri dönecek kadar eski ben.
Çünkü sevgi bazen kavuşmak değil,
birinin yokluğunda bile ona kötülük dilememektir.
Ben seni içimden söküp atmadım;
sadece adını, kalbimin en uzak yerine bıraktım.
Orada hâlâ bir hikâye var belki,
ama artık benim hayatım değil.

Bazen düşünüyorum,
belki de birbirimizi yanlış zamanda sevdik.
Sen kalmayı bilmediğin bir mevsimdeydin,
ben gitmeyi bilmediğim bir ömürde.
İkimiz de elimizden geleni yaptık belki,
ama bazı hikâyeler kötü insanlar yüzünden değil,
iki iyi insanın birbirine
iyi gelememesi yüzünden biter.

Şimdi dışarıda soğuk bir gece,
şehir susmuş, herkes kendi yangınına çekilmiş.
Ben ise ilk kez bir ateş aramıyorum ısınmak için.
Çünkü öğrendim:
İnsan kendisini yakan yere
sırf bir zamanlar sıcak hissetti diye dönmemeli.
Ben artık küllerimi topluyorum,
senden kalanları değil, kendimden eksilenleri.

Ve olur da bir gün,
gecenin bir yerinde aklına düşersem,
beni yarım bıraktığın hâlimle hatırlama;
çünkü ben o yarım adamdan
sessizce yeniden doğdum.
Sana kızgın değilim,
sadece artık sana ait bir bekleyişim yok.
Sırf dışarısı soğuk diye ateşine koşarım sandın