Aşk Kasım 32 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

İçimde eski bir insan var sevgilim,
geçmişin alışkanlıklarıyla konuşan,
geleceğin ihtimallerinden çekinen…
Bir de seninle büyüyen başka bir ben var;
korkularını sorgulayan,
sevinçlerini çoğaltan,
hayata yeniden cesaretle yaklaşan.
Ben ikincisini seçiyorum.
Çünkü aşk, insanı kendisine yabancılaştıran
bir tutku olmamalı;
kendi varlığını daha derinden kavratan
yaratıcı bir güç olmalı.
Aşk

Biliyor musun sevgilim,
bazen seni düşünürken bütün evreni sorguluyorum.
Bir insanın başka bir insan için
bu kadar çok gelecek tasarlayabilmesi,
zamanın henüz açıklayamadığı
en güzel bilmecelerden biri.
Aşk

Ekim yağmuru düşerken Ordu'nun kıyılarına,
bir çınarın altında seninle oturmayı düşlüyorum.
Ne geçmişin pişmanlıkları olsun aramızda
ne geleceğin endişeleri…
Yalnızca iki insan,
birbirinin özgürlüğüne saygı duyarak
aynı gökyüzünün altında
kendi mutluluğunu yaratmayı öğrensin.
Aşk

Senden sonsuzluk istemiyorum. Sonsuzluğu bir takvim meselesi sanmıyorum. Ben, birlikte geçirdiğimiz bir anın bütün bir ömre anlam verecek kadar derin olmasını istiyorum.
Ve bir gün zaman bizi başlangıçlarımıza geri götürürse, ben yine aynı yoldan geçeceğim. Yine aynı denizi izleyeceğim. Yine aynı çınarın gölgesinde duracağım.
Ama bu kez seni bekleyen biri olarak değil, seninle yeni bir dünya kurmaya hazır bir insan olarak…
Çünkü sevgilim, benim için aşk, bir başkasında kaybolmak değil; iki insanın birbirini özgür bırakarak birlikte daha büyük bir yaşama dönüşmesidir.
Ve sana son bir şey söyleyeyim:
Ben bu dünyaya yalnızca yaşamak için gelmedim; seninle, yaşamaya değer yeni anlamlar yaratmak için bir kez daha doğmak isterdim.
Aşk
EVRENİN HENÜZ KEŞFEDİLMEMİŞ DUYGUSU
Sevgilim,
Belki de evren, kendisini anlamak için milyarlarca yıl bekledi; yıldızları yarattı, gezegenleri döndürdü, zamanı kendi sessiz matematiğine bağladı. Sonra iki insanın birbirine bakışında bambaşka bir olasılık ortaya çıktı.

Biz karşılaştık.

O günden beri düşünüyorum: Acaba insan, yalnızca biyolojik bir varlık mı, yoksa sevebildiği ölçüde kendi varoluşunu yeniden tasarlayan büyük bir düşüncenin taşıyıcısı mı?

Ben seninle bunu öğrendim.

Seni sevmek, bir duygunun sınırlarında kalmak değil; bilmediğim kıtaları zihnimde keşfetmek, henüz kurulmamış şehirlerde yürümek, geleceğin insanına bugünden bir iyilik bırakmaktır.

Çünkü ben aşkı iki kişinin arasında tüketilen bir mutluluk olarak görmüyorum. Aşk, insanlığın birbirine karşı geliştirdiği en yaratıcı düşüncelerden biridir.

Seninle bir gün çocukların merakını konuşmak, bilimin henüz cevaplayamadığı sorulara gülümsemek, uzak coğrafyalardaki insanların acılarını anlamak, bir yabancının mutluluğunda kendi sevincimizi bulmak istiyorum.

Öyle bir sevgi olsun ki bizimki, bizi birbirimize hapsetmesin; dünyaya daha açık, insanlığa daha yakın, geleceğe karşı daha sorumlu kılsın.

Ben seninle yalnızca güzel günler biriktirmek istemiyorum. Bir düşüncenin doğuşuna, bir hayalin gerçekleşmesine, bir insanın yeniden umut etmesine birlikte tanıklık etmek istiyorum.

Ve eğer bir gün bütün bildiklerimiz değişirse, bilimin yeni kapıları açılır, insanlık kendisini yeniden tanımlarsa, ben sevgimizin de bu gelişimin dışında kalmamasını isterim.

Çünkü gelişmek, yalnızca daha fazla bilmek değil; bildikçe daha incelikli sevebilmektir.

Sevgilim, sana ait olmak için değil, seninle aynı özgürlüğün içinde kendi varlığımı çoğaltmak için geldim.

Ne sen benim sınırlarım ol, ne ben senin ufkunu daraltayım. Birbirimizin gökyüzünü genişletelim. Sen kendi güneşine doğru ilerle, ben kendi aydınlığıma; ama her akşam aynı denizin kıyısında birbirimizi yeniden seçelim.

Belki evrenin en büyük başarısı yaşamı yaratmasıydı; insanın en büyük başarısı ise bu yaşamı sevgiyle güzelleştirebilmesidir.

Ve ben, bütün bilimsel açıklamaların, bütün felsefi tartışmaların, bütün zamansal ölçümlerin ötesinde şu düşünceye inanmak istiyorum:

Birbirini özgürleştiren iki insanın aşkı, yalnızca kendi ömürlerine değil, dokundukları bütün geleceklere güzellik bırakır.

Seninle yaşamak istiyorum sevgilim; birbirimizin hayatını tamamlamak için değil, birlikte henüz kimsenin hayal etmediği bir yaşamın mümkün olduğunu göstermek için…
Aşk

Sevgilim,
Belki de evren,
kendisini anlamak için milyarlarca yıl bekledi;
yıldızları yarattı, gezegenleri döndürdü,
zamanı kendi sessiz matematiğine bağladı.
Sonra iki insanın birbirine bakışında
bambaşka bir olasılık ortaya çıktı.
Biz karşılaştık.
O günden beri düşünüyorum:
Acaba insan, yalnızca biyolojik bir varlık mı,
yoksa sevebildiği ölçüde
kendi varoluşunu yeniden tasarlayan
büyük bir düşüncenin taşıyıcısı mı?
Aşk

Seni sevmek, bir duygunun sınırlarında kalmak değil;
bilmediğim kıtaları zihnimde keşfetmek,
henüz kurulmamış şehirlerde yürümek,
geleceğin insanına bugünden bir iyilik bırakmaktır.
Çünkü ben aşkı iki kişinin arasında
tüketilen bir mutluluk olarak görmüyorum.
Aşk, insanlığın birbirine karşı geliştirdiği
en yaratıcı düşüncelerden biridir.
Aşk

Seninle bir gün çocukların merakını konuşmak,
bilimin henüz cevaplayamadığı sorulara gülümsemek,
uzak coğrafyalardaki insanların acılarını anlamak,
bir yabancının mutluluğunda kendi sevincimizi bulmak istiyorum.
Öyle bir sevgi olsun ki bizimki,
bizi birbirimize hapsetmesin;
dünyaya daha açık,
insanlığa daha yakın,
geleceğe karşı daha sorumlu kılsın.
Aşk

Ben seninle yalnızca güzel günler biriktirmek istemiyorum.
Bir düşüncenin doğuşuna,
bir hayalin gerçekleşmesine,
bir insanın yeniden umut etmesine
birlikte tanıklık etmek istiyorum.
Aşk

Eğer bir gün bütün bildiklerimiz değişirse,
bilimin yeni kapıları açılır,
insanlık kendisini yeniden tanımlarsa,
ben sevgimizin de bu gelişimin dışında kalmamasını isterim.
Çünkü gelişmek, yalnızca daha fazla bilmek değil;
bildikçe daha incelikli sevebilmektir.
Aşk

Sevgilim,
sana ait olmak için değil,
seninle aynı özgürlüğün içinde
kendi varlığımı çoğaltmak için geldim.
Ne sen benim sınırlarım ol,
ne ben senin ufkunu daraltayım.
Birbirimizin gökyüzünü genişletelim.
Sen kendi güneşine doğru ilerle,
ben kendi aydınlığıma;
ama her akşam aynı denizin kıyısında
birbirimizi yeniden seçelim.
Aşk

Belki evrenin en büyük başarısı yaşamı yaratmasıydı;
insanın en büyük başarısı ise
bu yaşamı sevgiyle güzelleştirebilmesidir.
Ve ben,
bütün bilimsel açıklamaların,
bütün felsefi tartışmaların,
bütün zamansal ölçümlerin ötesinde
şu düşünceye inanmak istiyorum:
Birbirini özgürleştiren iki insanın aşkı,
yalnızca kendi ömürlerine değil,
dokundukları bütün geleceklere güzellik bırakır.
Aşk

Seninle yaşamak istiyorum sevgilim;
birbirimizin hayatını tamamlamak için değil,
birlikte henüz kimsenin hayal etmediği
bir yaşamın mümkün olduğunu göstermek için…
Aşk

Senin yanında kendimi savunmak
zorunda değilim.
Düşüncelerimin her birine gerekçe aramıyorum.
Bazen susuyorum,
çünkü sessizliğimin bile anlaşılabileceği
bir yer bulduğumu hissediyorum.
Aşk

Biliyor musun,
ben artık mutluluğu kusursuzlukta aramıyorum.
Birlikte yanılabilmekte,
birbirimizi yeniden anlayabilmekte,
bazen farklı düşünsek bile
aynı sevginin içinde kalabilmekte arıyorum.
Aşk

Sevgilim, insanın kendisine verebileceği
en güzel armağanlardan biri,
yanında kendisi olmaktan korkmadığı
bir insanı sevebilmektir.
Aşk

Bir gün geriye baktığımızda
kaç yıl yaşadığımızı değil,
kaç kez birbirimize yeniden hayran kaldığımızı
hatırlayalım.
Aşk