Aşk Ekim 12 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Ekimde Karadeniz başka olur.
Bunu en çok
sahilde yürüyenler bilir.
Yaz kalabalığı çekilmiştir;
dondurma satan çocuk susmuş,
şezlonglar üst üste konmuş,
deniz nihayet kendine kalmıştır.
Su berraktır.
Öyle berraktır ki
insan içine bakınca
yüzünü değil,
sakladığı şeyleri görür.
Ben bugün seni düşündüm.
Aşk

Şehirler de insanlar gibidir sevgilim:
Bazı sokakları aydınlık,
bazı köşeleri saklı,
bazı kapıları yıllardır kapalıdır.
Aşk

Aşk,
hayatın olağanüstü bir hâle gelmesi değil,
olağan olanın içinde
birdenbire olağanüstü bir anlam bulmaktır.
Bir çay soğur masada,
bir vapur kıyıdan uzaklaşır,
bir çocuk koşarak karşıya geçer,
bir adam cebindeki bozuk paraları sayar.
Dünya bütün ciddiyetiyle
kendi işine devam eder.
Oysa ben
senin adını içimden geçirirken
evrenin bütün hesaplarını
bir anlığına gereksiz bulurum.
Aşk
Bir Öğle Vakti Seni Sevmek
Şehir, öğle sıcağında
kendi sesini unutmuştu.
Otobüsler geçiyor,
insanlar bir yerlere yetişiyor,
bir kadın pencereden
çiçeklerini suluyordu.
Kimsenin bilmediği bir şey vardı:
Ben seni düşünüyordum.
Öyle büyük bir olay değildi bu;
gazeteler yazmadı,
saatler durmadı,
gökyüzü rengini değiştirmedi.
Ama insanın içinde
bazı şeyler sessizce yer değiştirir.
Bir sandalye çekilir kalbine,
bir pencere açılır geçmişe,
hiç tanımadığın bir gelecek
ansızın tanıdık gelir.
Sen geldin aklıma
tam da şehrin en sıradan saatinde.
Ve anladım:
Aşk,
hayatın olağanüstü bir hâle gelmesi değil,
olağan olanın içinde
birdenbire olağanüstü bir anlam bulmaktır.
Bir çay soğur masada,
bir vapur kıyıdan uzaklaşır,
bir çocuk koşarak karşıya geçer,
bir adam cebindeki bozuk paraları sayar.
Dünya bütün ciddiyetiyle
kendi işine devam eder.
Oysa ben
senin adını içimden geçirirken
evrenin bütün hesaplarını
bir anlığına gereksiz bulurum.
Çünkü seni sevmek
sana sahip olmak değildir.
Seni sevmek,
senin de benim gibi
kendi hayatının ortasında
özgürce yürüdüğünü bilmek
ve buna rağmen
aynı gökyüzünün altında
birbirimizi seçebilmektir.
Belki aşk budur:
İki insanın
hayatı durdurmadan
birbirlerinin hayatına
anlam eklemesi.
Öğle biter.
Gölge uzar.
Şehir yeniden hareketlenir.
Ben hâlâ seni düşünürüm.
Ve kimse fark etmez:
O gün,
sıradan bir öğle vaktinde,
benim için
hayatın bütün anlamı
senin adının etrafında
sessizce yer değiştirmiştir.
Aşk

Aşk:
İki insanın
hayatı durdurmadan
birbirlerinin hayatına
anlam eklemesidir.
Öğle biter.
Gölge uzar.
Şehir yeniden hareketlenir.
Ben hâlâ seni düşünürüm.
Ve kimse fark etmez:
O gün,
sıradan bir öğle vaktinde,
benim için
hayatın bütün anlamı
senin adının etrafında
sessizce yer değiştirmiştir.
Aşk

Sen geldin,
içimdeki gürültü azaldı.
Seni tutmadım;
çünkü suyu avuçta sıkınca
kaçtığını öğrendim.
Şimdi seni seviyorum:
Bir nehir kıyısını sever gibi,
ona yön vermeden;
bir ağacın gölgesini sever gibi,
dallarını budamadan.
Aşk

Şimdi hangi aynaya baksam
yalnızca seni görmüyorum.
Seni sevmeyi öğrenirken değişen beni,
önyargılarından vazgeçen aklımı,
başkasının özgürlüğünü
kendi mutluluğunun önüne koyabilen kalbimi görüyorum.
Ve şehir, bütün aynalarıyla
bize aynı soruyu soruyor:
Bir başkasını gerçekten görebilir miyiz,
yoksa yalnızca onda
kendimizden bir parça mı ararız?
Aşk

Bir şehri sevmek için
bütün sokaklarını ezberlemek gerekmez.
Bazen tek bir sokağında
kendine ait bir ihtimal bulman yeterlidir.
Ben o ihtimali sende buldum.
Aşk

İnsan bazen mutsuzluğunu bile alışkanlık edinir;
çünkü bildiği acı,
bilmediği mutluluktan daha az korkutucudur.
Aşk