Söyle, nasıl geçer bu ömür? Sahra çöllerinde susuz kalmış gibi, Hira Dağı’nın sessizliğine bürünmüş gibi. Bir ses bekliyorum uzaklardan, Ne gelen var ne de hâlimi soran. Ayakları gitmeyen ben, Yollar önümde, dermanım geride. Her adımda biraz daha eksiliyorum, Her sabah kendime biraz daha yabancı. Söyle, kim anlar beni? Kim çözer içimde düğümlenen kederi? Kim bilir gecelerin hangi yerinde Sessizce ağladığımı? Bir derdim var anlatamam, Bir yüküm var bırakamam. Yüreğimde büyüttüğüm yaraları Ne gösterebilirim ne saklayabilirim. Kimi sevsem eksik kaldım, Kime güvendimse biraz kırıldım. Bir ömürdür insanların arasında Kendi yalnızlığıma sarıldım. Bazen bir çocuk kadar masum, Bazen ihtiyar bir hüzün kadar yorgunum. Gülüşlerimin ardında sakladığım acıları Bir ben bilirim, bir de Rabbim. Aradığım ne bir makam, Ne de dünyanın gelip geçen sevinçleri. Bir avuç huzur istedim sadece, Onu da rüzgârlara kaptırdım. Söyle, nasıl geçer bu ömür? İçimde dinmeyen bu sızıyla, Kırılmış umutların gölgesinde, Yarım kalmış duaların kıyısında… Kim anlar beni? Kim duyar içimde susan çığlıkları? Hangi kapıya varsam yabancı, Hangi aynaya baksam biraz daha eksik. Ve şimdi biliyorum; Bu dünya, yorgun bir yolcunun Kısa bir konak yerinden ibaret. Ben derdimi insanlara anlattım, İnsanlar kendi derdine daldı. Ben sustum, gökyüzü dinledi. Söyle, kim anlar beni? Arş-ı Âlâ’dan başka… Kim bilir kalbimde sakladığım yangını? Kim görür geceler boyu süren bekleyişimi? Söyle, nasıl geçer bu ömür? Bir yanım çöl, bir yanım hasret, Bir yanım kırık bir çocuk hâlâ. Ve ben, Bunca kalabalığın içinde, Yalnızlığımı omzuma alıp yürürken, Arş-ı Âlâ’dan başka Kim anlar beni?.. Cns Sryldz
Cansu SarıyıldızKayıt Tarihi : 19.11.2026 18:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!