Ankara'da sevdim

ANKARA'DA SEVDİM SENİ
Ankara'da sevdim seni, ayaza inat,
Yüreğimde başladı en güzel hayat.
Bir bakışın yetti gönlüm tutuştu,
Adınla güzelleşti her sokak, her saat.

Kızılay'dan geçtim seni düşünerek,
Sessizce yürüdüm hayaller kurarak.
Kalbimde adın vardı her nefeste,
Bir ömür sevdim seni usulca severek.

Ulus'un taşları şahidim oldu,
Sensiz her köşe gönlüme dert doldu.
Bir tebessümün bahar getirirdi,
Yokluğun ise içimde fırtına oldu.

Ankara'nın gecesi ayazdır derler,
Hasret düşen gönüller sessizce ağlar.
Ben ayaza değil, sana üşüdüm,
Adını anınca yandı bütün dağlar.

Sevdim seni hem de öylesine derin,
Ne tarifi vardır ne de bir yerin.
Kalbimin başköşesine yazdım adını,
Silmeye yetmedi yılların serinliği.

Yağmur yağdı caddelere sessiz sessiz,
Gözlerimde kaldı hayalin izsiz.
Bir selamın bile yeterdi bana,
Şimdi sensizim, yüreğim çaresiz.

Ne zaman Ankara'yı ansam seni anarım,
Geçmişin izlerinde sessizce yanarım.
Bir umut olur diye beklerim hâlâ,
Belki bir gün yine sana varırım.

Sen benim en güzel yarım kalanım,
Geceme doğmayan sabahım, limanım.
Sevdan içimde hiç dinmeyen ateş,
Hasretin oldu ömrümün imtihanı.

Eğer bir gün yollar yeniden birleşirse,
Kader bize bir tebessüm verirse,
Elini bırakmam son nefesime dek,
Ömrüm seninle huzurla geçerse.

Ankara'da sevdim seni, unutamadım,
Geçen yıllara rağmen vazgeçemedim.
Bir ömür taşıdım adını kalbimde,
Ne seni sildim ne de sevgimden dönebildim.

Gün gelir saçlarımıza aklar düşer,
Zaman geçer, nice mevsimler geçer.
Ama bu gönül seni sevmekten vazgeçmez,
Çünkü gerçek sevda ölmez, hep yaşar.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ