Acı ya gülmek

ACIYA GÜLMEK

Yüzüme bakıp da gülüyor deme, İçimde kaç fırtına koptu bileme, Yaralı gönlüme merhem süreme, Ben acıya gülmeyi senden öğrendim.

Geceler şahidim, gündüz sırdaşım, Dert ile yoğruldu ekmeğim aşım, Gülüyor görünür dışarı taşım, Ben acıya gülmeyi senden öğrendim.

Bir zaman gözümde dünyalar vardın, Şimdi hatıramda bir sızı kaldın, Sen beni en derin yerimden vurdun, Ben acıya gülmeyi senden öğrendim.

İçimde ağlayan bir çocuk kaldı, Sevdanın bahçesi kurudu, soldu, Gönlümde ne varsa elimden aldı, Ben acıya gülmeyi senden öğrendim.

Kimse anlamıyor içimde olanı, Gülüşüm örtüyor gönül talanı, Dertlerim tüketti bende kalanı, Ben acıya gülmeyi senden öğrendim.

Bir gün sen de düşersen hasret eline, Bakarsın geçmişin gelir önüne, Bir damla yaş düşer belki yüzüne, Ben acıya gülmeyi senden öğrendim.

— Hamza Caymaz | Delinin Biri
11/10/2026