Adı özlemdi,
Karadeniz gibi hırçın
Akdeniz gibi sıcak..
Güneşten kopan,
Bir damla aşk...
Omuzlarına dokunan
Senle beni çarptığında
Sağlaması,bölmedir
Kalan küçük bir bebek
Geride...Yalnız...Öksüz
Senle beni topladığında
Sağlaması çıkarmadır
ağlayabilmeli insan,
hem de hüngür hüngür,
korkmadan,
içindeki zehir
gözyaşına karışmalı
ve atılmalı vücuttan
Parmak uçlarında bilinmezliğin kodları
Alın yazın, alın yazıma değiyor
Sevdiğim kadının kolları
Göklere uzanmış af diliyor
Uçurumlar bahane, şarkılar dilimde
Papatyaya sorarlar,
Seviyor mu diye,
Sarı gül ayrılıkmış,
Kara kedi uğursuzluk
Bu Dünya yalanmış
Sen olmazmışsın
Her hafta bir sınav,
Her ay, yeni bir başlangıç
Yaşamak için umut gerekir
Umut ettikçe yaşayanlar
Umut tüccarlarıdır
Haydi, durma çalıştır arabanı
Ne bekliyorsun daha
Ölmeyi mi gülmek için
Atla arabana,
Çevir kontağı
Sür en yakın karayoluna
Türkü olsun istiyorum,
Dilden dile söylensin
Yıllar içerisinde,
Yazan da, okuyan da unutulsun
Bir damla göz yaşı kalsın geride
Bir su kenarında
Bırak gitsin, götürsün geride ne varsa
Gözlerindeki yaşı, kalbindeki sızıyı,
Sigarandan son nefesini çek,
Dumanı, bırak gitsin,
Geride kalan ne varsa,
Hepsini alsın,
Ve bunu okuduğunda
Bu karanlık,
çektiğinde dehlizlerine
bedenimi
Yapabileceğin hiçbirşey olmadığını bilmelisin
Hiçbirinin senin suçun olmadığını,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!