Adı özlemdi,
Karadeniz gibi hırçın
Akdeniz gibi sıcak..
Güneşten kopan,
Bir damla aşk...
Omuzlarına dokunan
Senle beni çarptığında
Sağlaması,bölmedir
Kalan küçük bir bebek
Geride...Yalnız...Öksüz
Senle beni topladığında
Sağlaması çıkarmadır
Parmak uçlarında bilinmezliğin kodları
Alın yazın, alın yazıma değiyor
Sevdiğim kadının kolları
Göklere uzanmış af diliyor
Uçurumlar bahane, şarkılar dilimde
ağlayabilmeli insan,
hem de hüngür hüngür,
korkmadan,
içindeki zehir
gözyaşına karışmalı
ve atılmalı vücuttan
Papatyaya sorarlar,
Seviyor mu diye,
Sarı gül ayrılıkmış,
Kara kedi uğursuzluk
Bu Dünya yalanmış
Sen olmazmışsın
Her hafta bir sınav,
Her ay, yeni bir başlangıç
Yaşamak için umut gerekir
Umut ettikçe yaşayanlar
Umut tüccarlarıdır
Ve bunu okuduğunda
Bu karanlık,
çektiğinde dehlizlerine
bedenimi
Yapabileceğin hiçbirşey olmadığını bilmelisin
Hiçbirinin senin suçun olmadığını,
Türkü olsun istiyorum,
Dilden dile söylensin
Yıllar içerisinde,
Yazan da, okuyan da unutulsun
Bir damla göz yaşı kalsın geride
Bir su kenarında
Eğer dokunabilseydim
Gelmek bilmeyen yaza
Uzanabilseydim güneşe
Alabilseydim avuçlarıma
Kırpıp ışınlarına
Serpebilseydim saçlarına
Bırak gitsin, götürsün geride ne varsa
Gözlerindeki yaşı, kalbindeki sızıyı,
Sigarandan son nefesini çek,
Dumanı, bırak gitsin,
Geride kalan ne varsa,
Hepsini alsın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!