Seni sevmek için geldim dünyaya,
Göğe bakıp adını anmak için.
Ellerimi açıp gecenin koynunda,
Adını dua dua zikretmek için.
Bilmem, sevgini hak edecek
Ey bakışı geceyi sabaha çeviren sevgili,
Gözlerin değdiği yerde karanlık barınamaz.
Bir kıvılcım gibi düşersin içime,
Ve ben yanmayı kader bilirim.
Sen gülünce mevsimler değişir,
Gittim bak..
Gidemez demişsin..
O beni birakamaz demişsin :)
O bensiz yapamazsın demişsin..!
Seve seve insan neden gider ki..!
Ne yaptın bana böyle..
AH benim gözlerim olmuş.
AH benim yaşadığım düğüm yutan boğazım,
AH benim mülteci kalbim,
Ne oldu sizlere,
Anlatmalıyım sana sensizliği…
Ne çok alışmıştım sana,
ne çok sevmiştim
Adını anmadan nefes alamayacak kadar.
Nasıl bıraktıysanız,
Ne zor şey değil miyim?
Seviyorsun hayal ediyorsun !
Daha sonra ayrılırsınız.
Belki seve seve!!
Belki de tartışarak ?
Sesin hiç değişmemiş…
Yılların içinden geçip gelen
o tanıdık sıcaklığıyla dokundu yine kalbime.
Bir insanın sesi bu kadar mı aynı kalırdı?
Bu kadar mı saklardı geçmişi içinde?
Sanki zaman sana uğramamış,
Bir veda çırpınışının içindeyim;
Sevmenin yetmediği,
Aşkın her zerresini iliklerimde hissettiğim
Ve sana ait olmanın çaresizliğinde
Kendimi kaybettiğim bir yerdeyim.
Çok farklı bir sevdaydın
beni yaralamadan önce.
Adını anınca
içindeki şehir ışıklarını söndürür,
kalabalıklar susardı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!