Sesinim Şiiri - Ali Saye

Bir veda çırpınışının içindeyim;
Sevmenin yetmediği,
Aşkın her zerresini iliklerimde hissettiğim
Ve sana ait olmanın çaresizliğinde
Kendimi kaybettiğim bir yerdeyim.

Bir güneş gibi yaktın beni sevginle,
Ama hiç korkmadım yanmaktan.
Çünkü senin ateşinde kül olmak bile
Sensiz yaşamaktan daha güzeldi.

Sevdan beni arafta bıraktı bazen,
Gecemi gündüze,
Gündüzümü geceye çevirdi.
Yine de vazgeçmedim senden;
Çünkü insan bazen
Canını acıtan şeye bile
Kalbinin en güzel yerini verir.

Bir yudum suya hasret kalan dudaklar gibi
Her senli umut kırıntısını
Kana kana içmek için bekledim.
Adını içimde susturmak istedikçe
Kalbim seni daha yüksek sesle çağırdı.

Gitsen de seviyorum,
Kalsan da...
Ulan, sen beni sevsen de seninim,
Çekip gitsen de seninim.

Kâinatım olsan da seninim,
Kıyametim olsan da...
Cehennem gibi yaksan da
Ateşinde yine seni ararım.

Bana ne yaşatırsan yaşat,
Hangi yarayı bırakırsan bırak içimde;
Ben senden eksilmedim,
Kendimden eksildim.

Ve bil ki...

Bir gün bütün yollar senden uzaklaşsa,
Bir gün adını anmak bile yasaklansa,
Bir gün kalbin benden vazgeçse bile
Benim kalbim senden vazgeçmeyi öğrenemez.

Çünkü bazı sevdalar
Kavuşmak için değil,
Ömür boyu taşımak içindir.

Sen benim en güzel yaramsın,
En derin sızım,
En büyük çaresizliğimsin..