Anlamını bilmediğim bir yoldayım,
Adımlarım bana bile yabancı.
Her dönemeçte başka bir ben kaybettim,
Her vedada biraz daha eksildim.
Anlamını yitirmiş duyguların
Yolun başında mıyım,
Sonunda mı bilmiyorum.
Bir an geliyor son günüm gibi,
Bir an geliyor yeniden doğmuş gibi.
İçimde salıncak özlemi çeken bir çocuk var,
Rüzgâra karşı kahkahalar savuran,
İçimdeki sen'e ihanet edendin
Oysa içeride mükemmel ötesinde bir kadın.
Beni evsiz duygusuz birakan
Ayni kadın ..
Masmavi gökyüzü senin yanında quzeldi
Yüreğim bu geceye mahkûm,
Gitmelerin gölgesinde,
Çaresizliğin en sessiz yerinde
Adını susturmaya çalışıyorum.
Gece her şeye şahit…
Kelimeler yine boğazıma yapışıyor,
ne söylesem yarım,
ne sustuysam ağır.
İçimde konuşmak isteyen bir kalp var
ama dili yok,
çünkü her cümle
Bir kapı vardı içimde,
adını sen koymuştun.
Anahtarı gülüşünde,
kilidi gözlerimdeydi.
Ben içeri girerken korkusuzdum,
çünkü ihanet diye bir kelime
Seni bekleyen bendim, geceye adını yazan,
Her yıldız kaydığında dileğini sana bağlayan bendim.
Seni özleyen bendim, yokluğunda çoğalan,
Kalbimde her sızıda seni tekrar doğuran bendim.
Sana sarılmak isteyen bendim, kolları boş kalan,
Biz aynı yerden doğmadık sevgilim,
sen gün ışığıydın, ben geceye kırık.
Sen düzenli akan bir hayat gibiydin,
ben taşan duyguların içinde sığ bir çığlık.
Senin ellerin ölçülü, sessiz ve netti,
Gitmek gerekir bazen…
Çünkü bazı kapılar, ardına kadar açık olsa da insana nefes vermez.
Bazı evler yuva değildir,
Bazı insanlar ise en kalabalık yalnızlıktır.
Kalırsın…
Her gün biraz daha eksilerek,
İmkânsızdık, biliyordum en başından,
Aklım sustu, kalbim taştı o an,
Ne kadar kaçsam o gerçeğin izinden,
Yine düştüm senin adının yazıldığı yerden.
Kalbim söz dinlemiyor, inatçı bir yara gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!