Bendeki
Öyle bir yangındı ki
Cehennemi sen yaktın, yananı ben oldum,
Kömürü sen seçtin, közünü ben taşıdım avuçlarımda.
Ateş senden düştü ama
Dumanı benim göğsüm sardı,
Sana git dedim,
evet…
Bu bir vazgeçiş değildi,
bu bir hayatta kalma çabasıydı.
Çünkü bazı sevdalar
insanı büyütür,
Bakmak istedin oldu...
Gurur yaptım..!
Senden, Bizden vazgeçtim..
Senli düşlere veda etmiştin..
Yağmur bitince şemsiye yük olurmuş.
Bazen gitmesi gerekir,
Anilari yaşanmışlıkları birakip gidersin,
Gitmelerin çözümü olmadığını bilsemde,
Bedenim gidiyor ama ruhum gidiyor mu Bilmiyorum,
Bırakıyorum olup biten her şeyi,
yaşanmamış gibi arkamda bırakıyorum,
Ayrıldık bitti..!!
Alışıyorum artık yokluğuna
Özlemine, özlem siz geçen gecelere..
İlk başlarda uyuyamıyordum..
Yemek yemiyordum :)
Ben gittiğine üzülmedim ki :)
Sevginin ne olduğunu,
Güvenin ne olduğunu,
Sadakatin ne olduğunu,
Sende öğrendim söylendi..
Hadi git
Acele etme, ardına bakma
Yolunu ezberlemiş gibi yürü
bu kalp hiç senin gibi Hadi
git
Mutlu musun bensiz!
Bensiz mutlu olacaksın demiştin .
Ben sana iyi gelmiyorum demiştin..
Sensiz iyi olabileceğimi düşünmüşsün.
Yanıldın!! ..
Tarifi zor bir öykü,
Telef olmuş insanların zelzelesi.
Bir masal edası,
Bir çaresizlik iklimi: Sen.
Kalem seni yazmak ister,
Beni afet demişsin,
hiçbir şeyi hatırlamıyormuş gibi.
Sanki zaman,
yalnız başına tedavi yarayan silinmiş.
Sanki kırılmış ben değilmişim gibi,
sanki gece boyu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!