Ali Saye Şiirleri - Şair Ali Saye

Kaybetmekten korkmayan insanlar vardır,
zannedildiği gibi korunmazlar değillerdir.
Kimseyi hiçe söylemediklerinden değil bu suskunluk,
aksine bir zamanlar çok değer verenler
yanılmanın kaybettiği omuzlarında taşımışlardır.

Ne oldu ..
Hani sevgimi istemedin .?
Hani sana iyi gelmiyordum.?
Ne değişti ..?

Gecenin ikisinde Özledim ..

Biz ayrıyken bile
Ben senden hiç gitmedim.
Sen benden uzaklaştın belki,
Ama ben kendimden bile sana yakındım.
Adını susturdum dudaklarımda,
Yüreğim susmadı…

Yaralarım o kadar açık ki,
Ne zamanın elleri dikebildi onları,
Ne de merhametin ince ipliği
Bir araya getirebildi kırık yanlarımı.

Bir yara bandı kadar kısa sürdü

Sessizce akan bir pinar gibi
Herkese merhametim şelale sedası
Dost bildiklerimin isi bitine kadarım
Duygularım zemzem edası
Zemzemi zehir edecek dostluklarım

DOST YARASI

Düşman vurduğunda canın yanar,
Geçer bir vakit sonra.
Ama dost vurdu mu insanı,
Acısı ömür boyu kalır da geçmez.

Ben sana doyamadım ki,
İnsan sevdiğine nasıl doyar, söyle?
Bir bakışınla ömrüm değişirken
Nasıl olur da kalbim “yeter” der böyle?

Sevda dediğin bir yangınsa eğer,

Sevginin tarifi olmaz derler,
haklıydılar belki de…
Çünkü sevgi anlatıldıkça eksilir,
yaşandıkça ağırlaşır insanın içinde.
Bir görünüm başlar bazen,
bir susuşta büyür,

Allah'ı şahit olarak gördüm .
Her işimde ,
Yeri geldi tek kaldım .
Yeri geldi işsiz kaldim .!

Evsiz kaldım ,

Düş artık…
Kalbimden düş.

Sana bakan gözlerimden,
onun isteği seni konduran bakışlarımdan,
senli hayallerimden düş.