Bu dünyada iyi olanların değil,
iyi izlemeyi bilenlerin sahnesiymiş meğer.
Ben bunu alkışlar arasında sanırdım,
belki perde arkası daha kalabalıkmış,
daha kirli,
daha sessiz.
Ya kötü dediğimiz iyiyse
ve iyilik, bizim korkularımız yüzünden kararmışsa…
Ya hakikat,
yüksek sesle konuşmadığı için
bizim gürültümüzün altında kalmışsa?
Biliyor musun?
İnsanın güveneceği kimsenin olmaması.
Ben yanındayım diyenlere inanamamasi,
Ne kadar acı..
Hayatina kim girerse girsin,
Yanlış insanlar için iyi bir kalp vardı.
Yanlış sevgilerde harap olan .
İçten buz yanan,
Ama su gibi buz olan.
Yanlış ellerde haram olan, Sevaplar gibi ..
Bir olasılık özlersin sandım ..
Bir ihtimal gelirsin sandım ..
Aslında olmamasından emindim ..
Çünkü gitmeni ben istedim ..
Ama yine de insan acaba diyor ..
Ne Mekkeydim Nede Medine !
Ben sadece Kıblesi Tek Olan'ım
Nasılsın diye sor bana.
Sevmem yalan söylemeyi.!
Bilmem ben sahte sözler .
Gözlerinin cenneti görmüştüm.
Ne büyük yanlgiymis meğer ..
Bir'an farkli olduğunu sanmıştım .
Meğerse cehennem 'e merhaba demekmiş ..
Kayboldum ..
Kendine bir iyilik yap okuma bu şiiri ..
Hafızamı sildirmek istiyorum bazen,
Seni unutmak için değil sadece…
Sana giden bütün yolları,
Sana çıkan bütün hatıraları
Ben sana güvenmiştim, içimde yer açmıştım,
Adını dualarıma katıp geceye karışmıştım.
Herkes gibi değilsin diye seni baş tacı yaptım,
Meğer ben en büyük hatayı sana inanmakla yaptım.
“Ben herkes değilim” dedin, ben de gözüm kapalı inandım,
“Ben senden razıyım” dedi son sözlerinde,
Sanki yıllardır kapalı duran bir kapı açıldı içimde.
Ne bir veda gibiydi,
Ne de sıradan bir cümle…
Bir ömrün ağırlığını taşıyan,
Bir insanın kalbine dokunan son nefes gibiydi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!