Nasıl bir oyundu bu,
Ben kalbimi masaya koyarken
Sen gözlerini kaçırdın.
Ben adını dualara yazarken
Sen beni susarak sildin.
Hiçbir mevsim susuşum kadar
Acımasız kullanmadı neşteri.
İçimde ölen her cümle, Bir mezar kazdı kalbime. Konuşsaydım belki kırılırdım, Sustum... Yavaş yavaş tükendim.
Yüzümde herkesin gördüğü Sıradan bir gülümseme vardı. Oysa geceler, Adımı kanla yazıyordu yalnızlığa. Her sabah biraz daha eksiliyor, Her akşam biraz daha kendime yabancılaşıyordum.
kendimi bilmiyordum hallerdeyim..!!
Ağlamak mı,
Gülmek mi bilmiyorum..
Bildiğim tek şey iyi değilim..
İçten içe kanıyorum belki,
Beni Neden !
Beni Neden Aldattın .!
Aldatmacayı yazarken bile .!
Bin defa, birini düşünen.!
Aldatılmayı mı layık gördün .!
Herkesin vazgeçtiği adam benim,
Adım geçer yalnızlığın en ağır yerinden,
Sokak lambaları bile tanır gecelerimi,
Gölgem bile terk etti çoktan peşimden.
Bir bir eksildi içimdeki kalabalık,
Dışarıdan baktığınız gibi değil içimiz,
Derli toplu değil yaşanan ömrümüz.
Duaların ardına bırakılmış bir şükür,
Gözyaşlarının içine saklanmış bir sabır.
Kimi zaman gülüşlerle örteriz yarayı,
Bitti diyorsun ya şimdi,
Bir kelimeyle koskoca bir ömrü kapatıyor gibi…
Bitti demenle bitti mi hislerim?
Susar mı sakladığı yıllarda konuşan sevda?
Bir cümleyle sökülür mü
Kalbime nakış gibi işlenen adın?
Omuzda her yerde,
Sırtımdan vuruldum.
Adını güven koydum,
İhanet buldum.
Evimdeki ekmeğimi bölüştüm,
Seni nasıl anlatacağım?
Hangi cümleyi tamamlardı,
hangi şarkının anılarını getirirdi seni…
Dünyadaki en güzel duyguyu sevmek,
en güzel duyguyu özlemek.
Mabedim gönderiyor,
Kalbimin en sessiz yerine
Adını yapabiliyor.
Secde eder gibi sevdim seni,
Bir günah işler gibi değil,
Bir ömür adar gibi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!