Ali Saye Şiirleri - Şair Ali Saye

Biz aynı yerden doğmadık sevgilim,
sen gün ışığıydın, ben geceye kırık.
Sen düzenli akan bir hayat gibiydin,
ben taşan duyguların içinde sığ bir çığlık.

Senin ellerin ölçülü, sessiz ve netti,

Gitmek gerekir bazen…
Çünkü bazı kapılar, ardına kadar açık olsa da insana nefes vermez.
Bazı evler yuva değildir,
Bazı insanlar ise en kalabalık yalnızlıktır.
Kalırsın…
Her gün biraz daha eksilerek,

İmkânsızdık, biliyordum en başından,
Aklım sustu, kalbim taştı o an,
Ne kadar kaçsam o gerçeğin izinden,
Yine düştüm senin adının yazıldığı yerden.

Kalbim söz dinlemiyor, inatçı bir yara gibi,

Senden sonra ...
Toparlamaya çok çalıştım .
Adini tekrar dile getirmemeye
Soranlara iyiyim demeye ..

İyiyim sözü nasil olabilirdiki

Ne zaman birine inansam, içimde umut yeşerirdi,
Gözlerim göğe bakardı, kalbim sevdayı seçerdi.
Ama her defasında kırık bir hikâye kaldı bana,
Güvendiğim eller bile yabancı oldu zamanla.

Ne zaman birine güvendim, sırtım hedef oldu yine,

Bir veda ile geceye hapsoldum o gece,
İki satır söz düştü ömrümün tam ortasına.
Meğer insanı yıkan fırtınalar değilmiş,
Bazen sessizce söylenen iki kelime,

İnsan bazen kalabalığın ortasında bile
kimsesiz hissediyor kendini...
Bir ses eksik oluyor dünyasında,
bir nefes,

Yaşadığın hayata bak da şükret insanoğlu,
Sabah gözünü açabilsen hayatta nefes var demektir.
Bir yastığın, bir gölgen,
Adını anınca içini sızlatan bir hatıran varsa
Hâlâ hayattasındır.

Gözlerimde bir hüzün..
Yüreğimde bir durgunluk,
Duygularım karmakarışık,
Yolunun yönünü yaşamış bir hüzün..

Menfeatsiz sevenler ölmezlerdi.

Uğruna gecelerini feda eden hangi insanın umurundasın..

Ne oldu..?
Sabahlara konuşuncaya kadar.
Seviyor mu sandın ..
Gitmez mi sandın ..