meğer ne özlemişin seni
dudağındaki uçuk gülümsemeyi
kulağımdan kısık gülüşlerin
seher yelinde hiç dinmedi
nerdeydin sen
Ucun ucun koştur
yazık ruhuna
az az yut
yazık varına
düğümlü ilmek boynuma
yargı benim, senin değil ki
Koltukların üzerine atılmış
Rengi solmuş patiska
En köhneye asılmış
Sırı dökülmüş ayna
Eşyalar kaçarcasına toplanmış
Ağır esans kokuyor oda
Kayboluyor izlerim
Boran,fırtına
Açıktayım
Bedeni nereye gizlerim
Donuyor çehrem
Yüzümde anlamsız gülümsemem
ölümden hiç korkmadım
bir mezar taşına bakıldığın da
anılmak korkum
ne kadar ürpertici de olsa nefesi
kazançlarım var yaşamışlığımda
unutulmak korkum
Sızlayan yürekte gördüm ölümü
Siz, yalnızlık diye böğürenler
Duyun beni
Çıkarıp gelmişi, geçmişi
Üşümek mi istiyor ruhunuz
Ölmek istiyorsunuz
Mektup yaz bana
İstersen yarim ile başlama
Ahvalimi sor
Hasretle saçlarımı okşa
Sıkıca sarıl
Sevdan ateş, kor
bir yokluk varlık meselesi
benimkisi..
anlatılanar da varım ben
ama yaşananlarda yokum
kahramanlar tanıdık bana
hele o beysokağı
bana ait olmayan zamanda buldum seni
ellinde gergef,işlerdin hayallerle sevgini
sessizce izledim ince parmakların maharetini
dokunamadım bitirmelisin ruhun istediklerini
bana ait olmayan zamanda buldum seni
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.