Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

I-
Ya öpemezsem seni
Ya bu bir düşse

II-
Güven/Huzur sendeyim

iki adam
bir silah
iki el
bir tetik
rulet döner
lahavle

Aşk çoktan bitmişti
İsa çarmıha gerildiğinde
Ağzımın içinde sakladığım vesveseler
Açsam dudaklarımı isyanım filizlendiğinde
İnanılmayacak bilirim
Mucize gerekmez, tanrısaldır sevmeler

Şehirler kuruldu dağlara
İsyan ediyorum
Bir yerlerinden çürüyor dünya
Kokusunu duyuyorum
Hani yıkılacak ya çatısı güya
Ellerim başımın üzerinde geziyorum

I-

Çocukluk aklımla öldürdüğüm serçeler
Sapanımdan çıkan taş,elin camını deler
Kaybettiğim paralar,hesabını veremem
Ben harcadım yalan,yalanlar içimi yer

belli ki;
şarkı söylüyor kadın
çok eski bir zaman
solmuş resmin siyahı,beyazı
çevrildiğinde arkası
zor okunan ecnebice el yazı

istemek kulağımda sesini
yağmuru beklemek gibi
geceye adamak gelişlerini
ansız ve zamansız gibi

yatırıp kulaklara nameleri

‘’Karalar giymiş kadın, karalar beyazdan daha zalım
Düşür döşünden sancılarını,gün olur beyazlar yazın,,

bir yaz mevsimi, göğün en mavisini verdim sana
tuttuğumda ellerinden, kalp bıraktın avuçlarıma
ben beni demedim seni dinledim, her atışın da

Çiçekler dikilmeli avuçlara kökü damarlarda
Düşmemeli yaprak hoyrat rüzgarın kollarına

Çocuklar godi yürütmeli yağmur umutlarına
Tandır yanmalı buğdayın kokusu burnumda

Uyku yok,rüyalar beyaz perde
Kalem kırık şiirin tükendiği yerde
Gece yargılara mekan,mahkeme
Günahlar serilir sıra,sıra önüme

Ben değildim,diyemiyorum