Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

I-
Günleri sundu tanrı
Geceleriyle
Var gör sen
Zamanı sırtına saranları
Uyuma! !

Bakın!
Bana bakın
Yaktım gözlerimdeki narı
Yüreğimde yaşamın efkarı
Tenimde çıldırtan kaşıntı
Nafile yedim, bitirdim tırnaklarımı

gecenin yarısı
tüm ışıklar sönmüş
kırık camlı haneler
rüzgar! !
vurup kapıyı içeri girer
ayaz yırtar göğsü

Hani sen
Gölgelerden çıktığında
Erirdin güneşin dirilten ışığıyla
Dokunamazdım kuytularına
Sessizliğini yaşamak ne kadar soğuk
Seslensem

Bahçede yıkık duvar
Kurumuş ardıç ağacı
Taşlara yapışmış yosunlar
Sümüklü ebe kulakları
Anlamıyorum duramazken ben
Nasılda kaymıyor ayakları

I-
Kadın! !
Parmağıyla rahmini kanattı
Suç onun değildi
Kahpe zamandı
Çocuk! !

yeni uyandım kan ter içinde
gel otur yanıma
düşümü anlatmalıyım,dinle;

gözlerim kapandı
kara kapıdan girdim içeri

Şenlik var gecede
Ağustos
Böcekler
Ateşe bulanmış yanar etten fenerler
Ay perdesini sıyırmış
Kan

Bugün çok ince içim,üşüyorum
Elimde yolduğum papatya
Her düşen yaprakta,ben ölüyorum
Dişimi,gıcırdatan yalnızlık
Dört duvara hasreti çiziyorum
Gece,gelme üzerime,ürküyorum

güller gördüm tek mevsim açan
bülbüller gördüm güle aşık olan

I-
gül!
gül hadi