Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

Islak sokaklar
İstanbul’u izledi kadın
Buğulu camdan sızdı damlalar
Üşüdü kadın

Yüzünü aydınlattı ışık

Uyma dedim uydun el sözüne
El bakmış ne bulmuş gözünde
Dermanım, ferim tükendiğinde
Olaydın da yar, sen olaydın

Bülbüller ötüşür her seherde

Düşler kurar
Avuçlarında rengarenk enekler
Kısacık kesilmiş saçlar
Okşasam, tersleyecek
Dökülecek dilinden eşek oğlu eşekler

Kaç benden, kaç
Daha çok unut(tur) mak adına
Ama unutma ki;
Unutulmuyor

Gemiler geçiyor önümden

Türküler esmer der
Yar, sana kim benzer
Kıskanma beni
Ozan kara gözlere neler söyler
Sazda tel tir, tir titrer
Mızraptayım, dinle orda yüreğimi

bazen düşler kurup uzanıyorum ellerine
bazen sesi sana benziyor diye
hiç tanımadığım bir telefonu arıyorum sen diye
bazen savrulan yaprağın peşine düşüp kayboluyorum
saçları sana benziyor diye dokunuyor
ve fırça yiyorum deliliğime

demir havanda ruhumu eziyorum
süzülen hislerin şırasından
yudum,yudum acı içiyorum
geceler geliyor üzerime
ben sessiz çığlıklar atıyorum
ruhum dolaşmış ruhuna

Tut ki yıkılır dünyam
deniz gözlerimde tutsak sevgili
ya sevmeli insan
yada çıldırmalı
sevdanın anlamsız yok oluşlarına
elleri yüreğinde bir sevda yaşamak öldürür ruhu

Vur! !
Yumruğunu bağrına
Acın gizlendi kaburgana
Derin içler çek,ağla
Çığlıklar fırlat boş odana
Feryadın değer

hadi
tut acılarımı,tuta bilirsen
karaçalı,deve dikeni
batar bedenine
kanar ellerin
tütünlere bele,dola tül bendine