Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

Ağlayamam artık
Ve bir kez daha dönüp bakamam
Gözlerinde kendimi görmek için
Rüyalarımda büyüttüğüm aşk!
Aç koynunu gece

Düştü rahminden birkaç damla kan
Ölen can değildi, aşktı sızıp kanayan

Üşüdü elleri, soğuktu ölümü çağıran
Bakmadı gözlerime gitti, sanki yalan

Dudak ısırmalarında korku gizleyen çocuk
Urbaların yırtılmış,dudakların mor uçuk
Sığındığın damlar,köhne in cin sokaklar
Kelebek misali hayatın bir kanat uçuşluk

Büyüklerin büyüdüler ellerinde tüfekler

sen gece kadar güzelim
sen siyah kadar bakirim
ben su gibi hep izinde
dökülürüm sen denizine
başımı vurduğum kayalar
yumuşak değil yüreğin kadar

Men âlemi cihanda yekpare senem
Beden ataşa atılsa evvela sen derem
Kimse görmez yaş dökülür lebimden
Aguşumu dolduran dertlere gülerem

görüyorum ki sönmüş gözakında ayın ışığı
bakışlarında yarım bırakılan gecenin ılıklığı
duyuyorum teninde sona eren rüzgarı
ellerin yüzünde, ben üşüyorum
sanırsın yaz ortasında sıtmalı
bunun adı sensizlik hastalığı

Konuştu kendinle mırıldandı
Hayat dedi;
Gem vurulmaz arsız aygır
Koşar!
Kişnediğinde, yalnızlıklar korkar
Kısar gözlerini, gece olur

alıp başımı, çekip gitsem diyorum
adımlarımda sessiz kavga
iki adım atsam ileri
bir adım geri
sana!

simitçi! !
bağırma
uykum dağılıyor
sen kaldırma
günahı sana çıkıyor
kalmak zorundayım

İzlerini taşıdığım yıllar
Gözlerimin altına çizgiler atmakta
Dalmışken en derinine gecenin
Kaçan uykular düşleri satmakta
Masamda yarısı sönmüş sigara
Yaprakları ufalanmış karanfil