Kelimeler yitirdim ufak, heceli
Aşklar bitirdim uzak/hevesli
Uzadı geceler kısaldı ömür
Keşkelerim aksak/samimi
Hadi sor gölge çiçeği
Pirüpak olan Ráb'dır
Kul o ki yola mazhar, aşık
En yüksek, omzundaki başdır
Böbürlenme, biz yaratıldık !
Ucun ucun koştur
yazık ruhuna
az az yut
yazık varına
düğümlü ilmek boynuma
yargı benim, senin değil ki
Dudak ısırmalarında korku gizleyen çocuk
Urbaların yırtılmış,dudakların mor uçuk
Sığındığın damlar,köhne in cin sokaklar
Kelebek misali hayatın bir kanat uçuşluk
Büyüklerin büyüdüler ellerinde tüfekler
sen gece kadar güzelim
sen siyah kadar bakirim
ben su gibi hep izinde
dökülürüm sen denizine
başımı vurduğum kayalar
yumuşak değil yüreğin kadar
görüyorum ki sönmüş gözakında ayın ışığı
bakışlarında yarım bırakılan gecenin ılıklığı
duyuyorum teninde sona eren rüzgarı
ellerin yüzünde, ben üşüyorum
sanırsın yaz ortasında sıtmalı
bunun adı sensizlik hastalığı
Konuştu kendinle mırıldandı
Hayat dedi;
Gem vurulmaz arsız aygır
Koşar!
Kişnediğinde, yalnızlıklar korkar
Kısar gözlerini, gece olur
alıp başımı, çekip gitsem diyorum
adımlarımda sessiz kavga
iki adım atsam ileri
bir adım geri
sana!
Ufak tefek patikaları var ömrümün
Yıldızlara bakmıyorum
Kayboluyorum,
Baksam yuvarlanacağım
Tutunamıyorum,
Uygunsuz adımlarım var
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.