Gece
Denize indim
İndim de
Senleydim
Parmaklarımın arasından fışkıran kum
Sahile serilmiş ruhum
Bilir misin yalnızlığı
Yüreği lime, lime edeni
Olup aslında olmayanları
Çocuğunu, karını
Evini barkını
Bilir misin
Uçurulmuş çoktan güvercinler
Ve terk edilmiş caddeler
Bir İstanbul çiziyorum
Birde ben, derbeder
Haliç’e atılmış altından taç’ım
Ne çok yazıyorum seni
Kıvrılan harflerin çizgileri
Dudaklarına dönüşüyor
Sevmediğim, olmadı dediğim
Karaladığım kelimeler, çizgiler
Sanki saçlarına benziyor
Bu şarkı sana
Sonlanmamış hayallerin
Yitirilmiş umutlarınla
Kulağına fısıldayacak rüzgar
Belki arayacaksın rüyalarında
Ne kadar çok istesen de
Kızılca gün batıyor ufuktan
İstanbul kederli
Üsküdar da yangın
Beyoğlu’nda ince saz, keman sesleri
Tadı yok sazın, faslın
Saati; Sana kurdum
Her saat başı öp beni
Sabahın er vakti
Karanfil/Kadife tenli
Gecenin kör vakti
Aşkına dur yok ölüm olsa da açıktır bağrım
Sözümde yalan yok, yalan yakışmaz adıma
Son nefeste bile adını sayıklar dudaklarım
Sesin, gülüşün ve bakışın düşer rüyalarıma
Belki çok zaman sonra ölümle biter masalım
Unutsam, unutulsam
Kayıp olsam, eskise zaman
Güneşin saçlarından okşasam
Bakir sabaha uyansam
Belki rahatça ölürüm o zaman
Kara , iri gözleri var gece
Değdiğinde gözbebeklerime
Sensizlik sarıyor umutlarımı
Üşüyor dudaklarından çaldığım
Ateşli aşk sözcükleri
Avutamıyorum bıraktığın acılarıımı
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.