dilimde yalnızlık türküsü
elimde kırık mı kırık bir kalem
yalnızlığı yazıyorum
yaşanan ardından acılar bırakan
yalnızlığı yazıyorum
ilahi bir sıfat tanrıya ait
Mahpus yedim,yok zulamda tütünüm,
hayatın darındayım
Karanfili sevdim,güz oldu soldu gülüm,
güllerin ahındayım
Günler gelmiş, geçmiş, dalmışım
Saatimin bileğimde lekesi beyaz
Tenim de esmerleşmiş, yanmışım
Sevdam, yine sensiz geçti bu yaz
Serin avuçlarına hasret kalmışım
yine akşam oldu
yine gece siyah geceliğiyle karşımda
yine yıldızlar dizmiş gerdanına
yine tüm şehvetiyle şehir gösterişte
yine vurulacağım kaldırımlara
yine basmadan çizgilerine varacağım sokağıma
yiten yıllar
yiten kavgalar
ilk sevdiğimde on sekiz yaşındaydım
daha terlememiş bıyıklarım
saatlerce aynanın karşısında
ürpertecek içini
dibini bilmediğin
kör geceler
gözlerine ışık düşürmeyecek
nikotin kokan
kararmış perdeler
Ufak tefek patikaları var ömrümün
Yıldızlara bakmıyorum
Kayboluyorum,
Baksam yuvarlanacağım
Tutunamıyorum,
Uygunsuz adımlarım var
Gece üzerime kapanır
Kalın, kara yorgan
Dışarısı karanlık, dışarısı zindan
İçimde sıcacık düşün
Sanki geleceksin, içimde bayram
Cümbüşler, sazlar çalar
Gölgesinde uyuduğum ulu çınar
Dikilmiş avluya,kuşlar yuvalar
Her dalında yıllara şahitlik var
Üşüyorum sarın beni yapraklar
Avlu büyük,küçük kare taşlar
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.